
Εκ του πρέζα-->πρεζάκι, και τα ευκόλως εννοούμενα... Όλα ξεκίνησαν πριν 3 μέρες. Ήταν νύχτα, ήμουν πολύ πεσμένη ψυχολογικά - χωρίς κάποιο προφανή λόγο - έπινα τη ρακή που μου'φεραν τα χριστούγεννα, όταν μπήκα να δω την αλληλογραφία μου στο yahoo. Και να'σου πάνω-πάνω μια διαφήμιση του Help (για μια ζωή χωρίς τσιγάρο). Υπό φυσιολογικές συνθήκες απλά θα έβριζα, αλλά δεν ήταν φυσιολογικές οι συνθήκες. Για τις επόμενες δύο ώρες δεν ξανακάπνισα και διάβαζα με προσήλωση τις πληροφορίες στη σελίδα του help. Μετά κοιμήθηκα.
Φαίνεται η επεξεργασία συνεχίστηκε στον ύπνο μου. Όταν ξύπνησα το είχα ήδη πάρει απόφαση. Μπήκα στο δωμάτιο της συγκατοίκου μου και της παρέδωσα το πακέτο και τον αναπτήρα μου. Φρόντισα να ενημερώσω όλους τους φίλους και γνωστούς του άμεσου περιβάλλοντος (αυτούς που είναι εδώ μαζί μου δηλαδή) ώστε να με βοηθήσουν. Και πράγματι η βοήθειά τους είναι πολύτιμη. Κι η υποστήριξη ανεκτίμητη.
Δε φτάνει όμως ρε γαμώτο! Προχθές κάπνισα 3 τσιγάρα, χθες πάλι τρία. Σήμερα έκανα ένα, κι είναι τόσο νωρίς ακόμη... Ας σημειωθεί ότι καπνίζω με μανία εδώ και 10 χρόνια και ούτε μια φορά δεν κατάφερα να κάνω αυτό που κάνω τώρα. Απ'τα 30 έπεσα στα τρία, και μαζί με τα τσιγάρα πέφτω κι εγώ. Χθες, έτρεμα από την υπερένταση, έβηχα συνέχεια - τι να πω, μάλλον είναι υπερβολικό το οξυγόνο για τα πνευμόνια μου - και κάθε φορά που άναβα τσιγάρο ζαλιζόμουν. Το βράδυ δεν έκλεισα μάτι.
Κι ακόμα δεν έχω καταφέρει τίποτα. Δεν έχει περάσει ακόμα μέρα χωρίς κανένα τσιγάρο...
Φαίνεται η επεξεργασία συνεχίστηκε στον ύπνο μου. Όταν ξύπνησα το είχα ήδη πάρει απόφαση. Μπήκα στο δωμάτιο της συγκατοίκου μου και της παρέδωσα το πακέτο και τον αναπτήρα μου. Φρόντισα να ενημερώσω όλους τους φίλους και γνωστούς του άμεσου περιβάλλοντος (αυτούς που είναι εδώ μαζί μου δηλαδή) ώστε να με βοηθήσουν. Και πράγματι η βοήθειά τους είναι πολύτιμη. Κι η υποστήριξη ανεκτίμητη.
Δε φτάνει όμως ρε γαμώτο! Προχθές κάπνισα 3 τσιγάρα, χθες πάλι τρία. Σήμερα έκανα ένα, κι είναι τόσο νωρίς ακόμη... Ας σημειωθεί ότι καπνίζω με μανία εδώ και 10 χρόνια και ούτε μια φορά δεν κατάφερα να κάνω αυτό που κάνω τώρα. Απ'τα 30 έπεσα στα τρία, και μαζί με τα τσιγάρα πέφτω κι εγώ. Χθες, έτρεμα από την υπερένταση, έβηχα συνέχεια - τι να πω, μάλλον είναι υπερβολικό το οξυγόνο για τα πνευμόνια μου - και κάθε φορά που άναβα τσιγάρο ζαλιζόμουν. Το βράδυ δεν έκλεισα μάτι.
Κι ακόμα δεν έχω καταφέρει τίποτα. Δεν έχει περάσει ακόμα μέρα χωρίς κανένα τσιγάρο...
Συνεχίζεται


















