Παρασκευή, Μάϊος 15, 2009

Which Fantasy Writer Are You?

Your result for Which fantasy writer are you?...

Philip Pullman (b.1946)

7 High-Brow, -23 Violent, 23 Experimental and 31 Cynical!


Congratulations! You are High-Brow, Peaceful, Experimental and Cynical! These concepts are defined below.


Philip Pullman was already a prominent author of children's books when he published his most praised work to date, the trilogy known as His Dark Materials (1995-2000). In this work, set both in parallel worlds and our own, Pullman made a courageous attempt to write a book for young readers which incorporated a whole vision of the universe, as well as a discussion of ethical issues. He managed to combine this with a burst of thought-provoking and entertaining imagination, bringing to life a Europe where the church is still in control, "souls" that have been externalised as animal presences, intelligent, sentient polar bears and much more. The series have been described as a sort of "anti-Narnia", as Pullman's attempt to write an updated variant of the kind of books C S Lewis, whom Pullman has criticized for having racist, misogynic and preaching tendencies, wanted to write. His Dark Materials has also spawned some controversy among Christians, who see the the work as an attack against Christianity, Pullman being one of Britain's most outspoken atheists. Other Christians have, however, claimed to have found spirituality in the books.


Either way, Pullman's combination of renewal and expansion of the genre, his profound messages on the value of life and his refusal to under-estimate his young readers' ability to see life as it is makes Pullman one of the most interesting and important writers of modern fantasy.


You are also a lot like Tove Jansson.


If you want something some action, try Gene Wolfe.


If you'd like a challenge, try your exact opposite, J R R Tolkien.


Your score


This is how to interpret your score: Your attitudes have been measured on four different scales, called 1) High-Brow vs. Low-Brow, 2) Violent vs. Peaceful, 3) Experimental vs. Traditional and 4) Cynical vs. Romantic. Imagine that when you were born, you were in a state of innocence, a tabula rasa who would have scored zero on each scale. Since then, a number of circumstances (including genetical, cultural and environmental factors) have pushed you towards either end of these scales. If you're at 45 or -45 you would be almost entirely cynical, low-brow or whatever. The closer to zero you are, the less extreme your attitude. However, you should always be more of either (eg more romantic than cynical). Please note that even though High-Brow, Violent, Experimental and Cynical have positive numbers (1 through 45) and their opposites negative numbers (-1 through -45), this doesn't mean that either quality is better. All attitudes have their positive and negative sides, as explained below.


High-Brow vs Low-Brow


You received 7 points, making you more High-Brow than Low-Brow. Being high-browed in this context refers to being more fascinated with the sort of art that critics and scholars tend to favour, rather than the best-selling kind. At their best, high-brows are cultured, able to appreciate the finer nuances of literature and not content with simplifications. At their worst they are, well, snobs.


Violent vs. Peaceful



You received -23 points, making you more Peaceful than Violent. This scale is a measurement of a) if you are tolerant to violence in fiction and b) whether you see violence as a means that can be used to achieve a good end. If you aren't, and you don't, then you are peaceful as defined here. At their best, peaceful people are the ones who encourage dialogue and understanding as a means of solving conflicts. At their worst, they are standing passively by as they or third parties are hurt by less scrupulous individuals.


Experimental vs. Traditional


You received 23 points, making you more Experimental than Traditional. Your position on this scale indicates if you're more likely to seek out the new and unexpected or if you are more comfortable with the familiar, especially in regards to culture. Note that traditional as defined here does not equal conservative, in the political sense. At their best, experimental people are the ones who show humanity the way forward. At their worst, they provoke for the sake of provocation only.


Cynical vs Romantic


You received 31 points, making you more Cynical than Romantic. Your position on this scale indicates if you are more likely to be wary, suspicious and skeptical to people around you and the world at large, or if you are more likely to believe in grand schemes, happy endings and the basic goodness of humankind. It is by far the most vaguely defined scale, which is why you'll find the sentence "you are also a lot like x" above. If you feel that your position on this scale is wrong, then you are probably more like author x. At their best, cynical people are able to see through lies and spot crucial flaws in plans and schemes. At their worst, they are overly negative, bringing everybody else down.


Take Which fantasy writer are you?
at HelloQuizzy

Κυριακή, Μάϊος 10, 2009

"Διάσημες" αναγνώσεις



Η Ursula K. Le Guin διαβάζει αποσπάσματα από το A Wizard of Earthsea. Συμπαθέστατη, δε την είχα ξαναδεί. Δεν ξέρψ γιατί, αλλά όταν τα διαβάζουν οι ίδιοι οι συγγραφείς σου δίνουν μια άλλη αίσθηση. Βέβαια, πάντα προτιμώ να διαβάζω μόνη μου, αλλά αν ο αφηγητής "δώσει" καλά την αίσθηση και ατμόσφαιρα του βιβλίου, τότε ζεις μια εμπειρία μοναδική.

Κι εδώ είναι όλα τα κεφάλαια του Graveyard Book του Neil Gaiman, διαβασμένα απ' τον ίδιο στο videtour που έκανε για την προώθηση του βιβλίου. Είναι απίστευτα απολαυστικός. Το χιούμορ της ιστορίας συνάδει υπέροχα με το παρουσιαστικό και τον τόνο της φωνής του. Μου άρεσαν πολύ και χρωματισμοί και οι αλλαγές στη φωνή του, για να διαχωρίσει τους χαρακτήρες.

Απολαύστε!

Πέμπτη, Μάϊος 07, 2009

Μονοθέσιες Σχέσεις

Βγήκαμε χθες βράδυ να γιορτάσουμε το χωρισμό μιας φίλης. Να τον γιορτάσουμε ή να τον ξεπεράσουμε, όπως το πάρει κανείς. Ήταν μαζί δύο χρόνια, αν και απ' τους πρώτους 6 μήνες εκείνη είχε αμφιβολίες. Καταλήξαμε κάποια στιγμή να λέμε πώς οι γυναίκες, όταν αμφιβάλουν, κάθονται σε μια σχέση έως ότου ξεκαθαρίσουν τα πράγματα εν αντιθέσει με τους άντρες που αντιδρούν πριν καταλάβουν πραγματικά τι παίζει. Το ξέρω, οι γενικεύσεις δεν είναι καλές, ούτε εμένα μ' αρέσουν. Πιο πολύ γιατί βασίζονται σ' ένα περιορισμένο δείγμα ανθρώπων. Πέντε-έξι παραδείγματα από προσωπική μου εμπειρία, 5-6 κάποιου φίλου/φίλης και πάει λέγοντας. Αλλά κάντε μου τη χάρη για λίγο, πίναμε τσίπουρα άλλωστε.

Αφού τριγυρίσαμε σ' όλο το Γκάζι και ψάξαμε όλα τα club στην Πειραιώς - δεν υπήρχε τίποτα ανοιχτό - καταλήξαμε στο δρόμο για τα σπίτια μας. Στο αυτοκίνητο η φίλη μου σχολίασε αρνητικά το ότι δεν της έστειλε ούτε ένα μήνυμα. Είπε ότι μάλλον δεν ήταν του είδους η σχέση που εκείνη νόμιζε ή ότι κατά πάσα πιθανότητα βρήκε άλλη. Τσατίστηκα πάρα πολύ! Ήθελε να χωρίσει, του έκανε τη ζωή δύσκολη κι όμως και πάλι έβρισκε λόγους να τον κατηγορήσει. Ίσως για να μην αισθάνεται άσχημα, ποιος ξέρει. Αλλά πραγματικά μου τη σπάει να λέμε ψέματα στον εαυτό μας. Να κατηγορούμε άδικα τους άλλους και να τους ρίχνουμε όλο το φταίξιμο για πράγματα που οι ίδιοι προκαλέσαμε.

Και φτάνω, επιτέλους, στο νόημα. Όλες οι σχέσεις είναι μέσα στο μυαλό μας. Τις φτιάχνουμε και τις χαλάμε ανάλογα με τη διάθεσή μας, χωρίς να ξέρουμε τι σκέφτεται ο άλλος. Ο καθένας μας, άλλωστε, έχει τη δικιά άποψη και οπτική για το κάθε τι. Τι σημαίνει αυτό; Ότι αυτοί οι ξαφνικοί καυγάδες που έρχονται απ' το πουθενά, αυτός ο θυμός που κατευθύνουμε στον άλλο επειδή μας ήρθε μια τυχαία σκέψη στο μυαλό, το ότι "δε τα πάμε καλά" ή "νοιώθω κάπως περίεργα", είναι όλα στο μυαλό μας. Δεν μπορούμε να ξέρουμε αν είναι αλήθεια ή όχι παρά μόνο αν ρωτήσουμε - και ποτέ δε ρωτάμε.

Πώς λοιπόν μπορείς να κρατήσεις μια σχέση γνωρίζοντας εκ των προτέρων ότι θα κάνετε μαλακίες κι οι δύο; Πράγματα δίχως νόημα που καταστρέφουν τα πάντα; Δεν έχω ιδέα. Φαντάζομαι το συζητάτε. Κι ελπίζεις ότι ο άλλος θα καταλάβει τι εννοείς ακριβώς κι όχι τα δικά του.

Πολύ συναισθηματικούρα! Μέχρι κι εγώ βαριόμουνα που τα έγραφα, πόσο μάλλον να τα διάβαζα!

Άσχετο τώρα, διαβάζω το The Once and Future King του T.H. White, μία απ' τις πιο γνωστές ιστορίες γύρω απ' το μύθο της Arthuriana. Είναι μια πολύ ωραία ιστορία, πολύ βαρετά γραμμένη βέβαια. Αλλά εγώ φταίω, που πάω και παίρνω "κλασικά" έργα για να ικανοποιήσω τα εγωιστικά μου κίνητρα (π.χ. το πολύ γνωστό "καλά, δεν έχεις διαβάσει αυτό;!;!"). Διαβάζω επίσης το El Bardo del Dragon, δε θυμάμαι συγγραφέα. Εφηβική φάντασυ λογοτεχνία στα χειρότερά της! Αλλά τουλάχιστον κάνω πρακτική στα ισπανικά μου:)

Thank you and Goodnight!

Τετάρτη, Απρίλιος 22, 2009

Φιλότης

ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΑΝΘΡΩΠΙΣΤΙΚΗΣ ΒΟΗΘΕΙΑΣ ΚΑΙ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΗΣ ΔΡΑΣΗΣ

Η "Φιλότης" είναι ένα εθελοντικό σωματείο που ιδρύθηκε στη Λάρισα το 2008 με παράρτημα και στην Αθήνα. Ιδρυτικά του μέλη είμαστε απλοί, ευαισθητοποιημένοι πολίτες που αποφασίσαμε να ενεργοποιηθούμε και να ενώσουμε τις δυνάμεις μας, με κοινό στόχο την προσφορά ανθρωπιστικής βοήθειας σε ευπαθείς περιοχές του πλανήτη μας.

Για την επίτευξη του στόχου αυτού θα συγκεντρώνουμε κονσερβοποιημένα τρόφιμα, γάλατα εβαπορέ αλλά και φάρμακα, βιβλία, χαρτικά, ρούχα κ.ά. Η βοήθεια θα κατευθύνεται πρωτίστως σε χώρες της Αφρικής, όπου θεωρούμε ότι υπάρχει μεγαλύτερη ανάγκη σε θέματα διατροφής, αλλά και σε άλλες ευαίσθητες περιοχές της χώρας μας και του κόσμου γενικότερα. Επιδίωξή μας είναι η βοήθεια αυτή να υλοποιείται σε μόνιμη και σταθερή βάση και να κορυφώνεται τις περιόδους που οξύνονται τα προβλήματα και χιλιάδες συνάνθρωποί μας λιμοκτονούν.

Τα τρόφιμα και τα λοιπά αγαθά που θα συγκεντρώνουμε είτε από τις αντίστοιχες βιομηχανίες που θα τα προσφέρουν, είτε από ιδιώτες που θα τ' αγοράζουν οι ίδιοι και θα τα δωρίζουν στο σωματείο. Το σωματείο μας δεν αποδέχεται χρηματικές χορηγίες και δωρεές, είτε αυτές προέρχονται από ιδιώτες είτε από οποιονδήποτε άλλο φορέα. Θα καταβάλλουμε κάθε προσπάθεια ώστε η συγκέντρωση των αγαθών και η μεταφορά τους στον τελικό προορισμό να είναι έγκαιρες, ακόμα κι αν χρειαστεί προσωπική συνοδεία από εμάς τους ίδιους. Άλλωστε, στον τομέα αυτό, θα επιδιώξουμε συνεργασία και με άλλες οργανώσεις εθελοντών ή δημόσιους, δημοτικούς και άλλους φορείς.

Αυτό το σωματείο είναι ιδέα και υλοποίηση του πατέρα μου κι εγώ, βέβαια, είμαι μέλος. Δυστυχώς, η πρώτη αποστολή - παρόλο που συγκεντρώθηκε ένας μεγάλος αριθμός τροφίμων και φαρμάκων - ήταν ανεπιτυχής. Η αποστολή ήταν προγραμματισμένη για το λιμάνι της Τανζανίας, με στόχο ένα νηπιαγωγείο-ορφανοτροφείο όπου σιτίζονται 180-200 νήπια καθημερινά. Πριν ένα-δύο μήνες περίπου το λιμάνι έκλεισε λόγω λαθρεμπόρων που εκμεταλλεύονταν κατά συρροή την ονομασία της "ανθρωπιστικής βοήθειας" για να περνάνε χωρίς φόρους τρόφιμα και φάρμακα τα οποία πωλούσαν αργότερα σε ακραίες τιμές. Ελπίζω να διευθετηθεί το θέμα, αλλά προς το παρόν η αποστολή θα παραμείνει σε ευπαθείς περιοχές της χώρας. Αν κάποιος θέλει να επικοινωνήσει μαζί μας, αφήστε μήνυμα εδώ ή επικοινωνήστε με τα μέλη του συμβουλίου στα τηλ. 6972933730 (Σταυρόπουλος Κων.) και 6947693566 (Σαπουνάς Δημ.).


Τετάρτη, Φεβρουάριος 25, 2009

Terry Pratchett - George R.R. Martin

Δεν έχει γίνει τίποτα μεταξύ τους απλώς θέλω να γράψω και για τους δύο.

Νομίζω είχα ξανά-αναφέρει για το Alzheimer του δημιουργού του Δισκόκοσμου. Εδώ είναι μια συνέντευξη που έδωσε επ' αυτού και τα νέα για τη δωρεά - ύψους ενός εκατομμυρίου δολαρίων - που έκανε για έρευνα πάνω στην ασθένεια αυτή. Είναι λυπηρό να σκεφτείς ότι αυτές οι δωρεές γίνονται πάντα από ανθρώπους που, είτε έχουν οι ίδιοι την ασθένεια είτε έχουν αγαπημένα πρόσωπα που υποφέρουν από αυτή. Απ' την άλλη ακόμα πιο λυπηρό θα ήταν αν δεν έκανε κανείς και ποτέ τίποτα. Δε θέλω να μειώσω τη συνεισφορά του, άλλωστε τον θαυμάζω απίστευτα και πιστεύω στην καλοσυνάτη φύση του, απλά παρατηρώ και σχολιάζω.

Τα καλά νέα είναι πως χρίστηκε ιππότης για τη συνεισφορά του στη σύγχρονη λογοτεχνία. Και η συνέντευξη που έδωσε αφού έλαβε τα απρόσμενα νέα:


Για τον Martin, ήθελα να διαμαρτυρηθώ βασικά! Οι κατηγορίες εναντίον του για τη μεγάλη καθυστέρηση του 5ου βιβλίου της σειράς A Song of Ice and Fire, A Dance with Dragons, έχουν φτάσει στο απροχώρητο. Το χειρότερο είναι ότι οι άνθρωποι που τον κατηγορούν είναι οι ίδιοι που διαβάζουν φανατικά τα βιβλία του. Τον βρίζουν, του λένε να μην ασχολείται με τίποτα άλλο πέραν απ' το βιβλίο, του επισημαίνουν ότι είναι μεγάλος σε ηλικία και αρκετά χοντρός και μια χαρακτηριστική φράση, που υπό άλλες συνθήκες θα μου φαινόταν αστεία, δε θέλουν "to pull a Jordan on them"! Τι σημαίνει αυτό; Ο Robert Jordan πέθανε πριν ολοκληρώσει την επιτυχημένη του σειρά Wheel of Time. Άφησε βέβαια σημειώσεις πίσω του, όντας προετοιμασμένος για το θάνατό του, αλλά οι αναγνώστες του απογοητεύτηκαν θα λέγαμε αρκετά. Το να χρησιμοποιείται ο πρόσφατος θάνατος ενός διάσημου συγγραφέα ώστε να εκβιάσουν έναν άλλο να γράψει ένα βιβλίο, εκτός από ανήθικο είναι κι εντελώς ανούσιο κι ανόητο. Δικαιολογημένα λοιπόν τσατίστηκε ο Μάρτιν κι έγραψε αυτό το post στο Not-Α-Blog του.

Αυτά από μένα (για την ώρα).

Τρίτη, Νοέμβριος 25, 2008

Ένας Δύσκολος Κόσμος

Όλη την προηγούμενη εβδομάδα σκεφτόμουν ότι θα ήταν πλήρως απελευθερωτικό να έχεις κάποιον να παίρνει τις δύσκολες αποφάσεις σου για σένα. Και μετά θυμήθηκα ότι από το Μάιο κιόλας, όταν έφυγα απ' τη δουλειά μου, είχα παραλύσει απ' τις αποφάσεις που έπρεπε να πάρω! Να πιάσω μια άλλη δουλειά στην Αθήνα; Να φύγω για Αμοργό όπως αρχικά σκόπευα; Να πάω σε κανένα άλλο νησί όπου θα μου δίνανε περισσότερα χρήματα; Να πάω Λάρισα για να μην ξοδέψω πολλά χρήματα το καλοκαίρι; Λοιπόν, την απόφαση την πήρα 30 Ιουνίου. Δεν είχα βγάλει εισιτήριο, δεν ήξερα αν θα βρω δουλειά, πήγαινα μόνη μου! Προσπάθησα να χάσω το πλοίο, αλλά δε τα κατάφερα. Τελικά, όλα πήγαν καλά.

Κάποια στιγμή κατάλαβα ότι δεν μπορούσα να αποφασίσω απλά πράγματα, όπως το τι θα έτρωγα για μεσημέρι, το αν θα έπινα καφέ ή μπύρα το απόγευμα, το αν θα έβγαινα για ποτό ή θα έμενα σπίτι για καμιά ταινία με φίλους. Καταλαβαίνει κανείς ότι δεν ήταν κι οι πιο όμορφες στιγμές μου.

Έτσι κάποια στιγμή, βουτηγμένη στο άγχος των άπειρων αποφάσεων και των ατέλειωτων επιλογών της καθημερινότητας, πήρα τη μεγάλη απόφαση! Να μην αποφασίσω τίποτα και ποτέ ξανά. Ας γίνουν τα πράγματα όπως θέλουν, ας παίρνω αποφάσεις με βάση τη στιγμιαία μου διάθεση, ας αφήσω τη ζωή μου στην τύχη. Δεν ξέρω ακόμα πώς θα λειτουργήσει αυτό, αλλά είμαι πολύ πιο ήρεμη τώρα...

Ακολουθεί σχετικό βιντεάκι από τον ψυχολόγο Barry Schwartz, The Paradox of Choice, που μου υπέδειξε ένας συμφορουμίτης του sff.gr:


Πέμπτη, Οκτώβριος 23, 2008

Νέα

Ένα καλό κι ένα για ν' ανάψουν τα αίματα, έτσι που είναι πρωί ακόμα. Έλαβα mail από τη Φωτογραφική Λέσχη Λάρισας που αφορά τη διεξαγωγή του 1ου νεανικού-μαθητικού φεστιβάλ ταινιών μικρού μήκους που διοργανώνει το site artfools. Ακολουθεί το ηλεκτρονικό δελτίο τύπου:

"Το διαδικτυακό περιοδικό τέχνης και πολιτισμού artfools.gr διοργανώνει το 1ο Μαθητικό-Νεανικό φεστιβάλ ταινιών μικρού μήκους, σε συνεργασία με την ONTEON- ΒΙΚΤΩΡΙΑ, και τον σύλλογο φίλων του κινηματογράφου "Cineparmenos" στη Λάρισα το πρώτο 10ήμερο Μαρτίου 2009 στις αίθουσες του κινηματογράφου Βικτώρια στο κέντρο της πόλης.
Ταινίες γίνονται δεκτές από όλους τους νέους 15 ετών και άνω.Οι ταινίες μπορεί να αφορούν: Ταινίες μυθοπλασίας, Ντοκιμαντέρ και Ταινίες από κινητό.
Η διάρκεια των ταινιών για τις δυο πρώτες κατηγορίες θα πρέπει να είναι έως και 35 λεπτά, για δε τις ταινίες από κινητό, έως και 15 λεπτά.
Ημερομηνία αποστολής των ταινιών έως 10 Φεβρουαρίου 2009 (νέα διορθωμένη ημερομηνία).
Θα απονεμηθούν τρία βραβεία και ειδικές διακρίσεις ανά κατηγορία. Το είδος των βραβείων θα ανακοινωθεί προσεχώς.
Φιλοδοξία μας είναι, εκτός από τις συμμετοχές των νέων ανθρώπων, το artfools video festival να αποτελέσει μια γιορτή νεανικού σινεμά, όπου θα προβληθούν και ταινίες βραβευμένες σε άλλα φεστιβάλ.
Για το σκοπό αυτό είμαστε σε επαφή με άλλα σχετικά φεστιβάλ. Πληροφορίες και αίτηση συμμετοχής θα βρουν οι ενδιαφερόμενοι στο site του artfools.
Θερμή παράκληση να συμβάλετε στην προβολή και την επιτυχία του artfools video festival.
Είμαστε στη διάθεσή σας για περισσότερες πληροφορίες αλλά και για αυτοπρόσωπη παρουσία στις εκπομπές σας των μελών της Οργανωτικής Επιτροπής του Φεστιβάλ.
Βοηθήστε να γίνει γνωστό στους νέους. Βοηθήστε να κινητοποιηθούν ώστε να ακουσθούν οι ανησυχίες και οι προβληματισμοί τους μέσα από την τέχνη.
Βοηθήστε μας να καθιερώσουμε αυτό τον δημιουργικό για την πόλη μας αλλά και για όλη τη Θεσσαλία θεσμό.
Πληροφορίες στο site του artfools.gr
Τηλέφωνο επικοινωνίας : 2410622865 ή στο κινητό 6977773753
"

Πάρτε λοιπόν κάμερες, φωτογραφικές με λειτουργία βίντεο και κινητά και γυρίστε το δικό σας ταινιάκι.

Και το επόμενο νέο... η ακρίβεια! Δεν έχω πολλά να πω, τα ξέρετε όλοι, εγώ προσωπικά άνεργη είμαι οπότε απλά παραπέμπω σε ένα site-πρωτοβουλία αγανακτισμένων πολιτών. Εδώ!

Καλή σας μέρα!

Τρίτη, Οκτώβριος 21, 2008

Αναγνώσεις

Αφού τελείωσα το Tales from Earthsea - το οποίο, παρεμπιπτόντως, ήταν τέλειο - ξεκίνησα το Catch me when I Fall των Nicci και French. Είναι η ιστορία μιας κοπέλας/γυναίκας που πάσχει από διπολική διαταραχή. Παρόμοια με την ιστορία της Λουνάτικα που διάβασα το καλοκαίρι. Τα 2/3 του βιβλίου είναι γραμμένα απ'την οπτική της "διαταραγμένης" και το λοιπό 1/3 από την οπτική της κολλητής της. Πάρα πολύ έντονο ανάγνωσμα! Ένοιωθα να περνάω τις ίδιες συναισθηματικές συγκινήσεις με την αφηγήτρια. Είχα όμως το πρόσθετο άγχος της "πτώσης" της. Σκεφτόμουν πόσο εύκολο θα ήταν να αφεθείς σε μια ζωή γεμάτη, έντονη, επικίνδυνη. Και ποιος μπορεί να σε πιάσει άραγε όταν θα πέσεις; Αναρωτήθηκα, επίσης, αν ήθελα - εγώ ή και οποιοσδήποτε άλλος - να αυτοκτονήσω, θα το καταλάβαινε κανείς; Μάλλον όχι. Ίσως η συγκάτοικός μου, αν και, όταν θέλω, είμαι πολύ καλή στο να κρύβομαι. Και μετά σκέφτηκα να διαβάσω τίποτα άλλο, γιατί πολύ μας πήρε από κάτω!

Και διάλεξα το Dreamsongs του George R.R. Martin. Είναι οι πρώτες ιστορίες που έγραψε και προσπάθησε να δημοσιεύσει πριν γίνει γνωστός βέβαια. Έχει και κάποια κείμενα όπου περιγράφει τη συγγραφική - και κατ' επέκταση και εργασιακή - του πορεία. Είναι πολύ ενδιαφέρον, για μένα τουλάχιστον. Το προτείνω σε φαν και σε όσους θέλουν μια πιο "κουτσομπολίστικη" ματιά στη ζωή ενός αγαπημένου συγγραφέα.

Όταν τελειώσω αυτό, συμφωνήσαμε με φίλους - την ανεπίσημη λέσχη ανάγνωσης(bookclub ντε) που κάναμε - να διαβάσουμε την τριλογία του Paul Auster (New York Trilogy).

Δευτέρα, Οκτώβριος 20, 2008

Afterthought

Επειδή εγώ και η επικαιρότητα δεν κολλάμε - πρέπει να φταίει το ασυνεχές χωροχρονικό του προσωπικού μου μετρητή - επισκέπτομαι άλλα blogs για ενημέρωση. Είναι βέβαια επιλεκτική ενημέρωση, αλλά τις τελευταίες δύο εβδομάδες, περίπου, κοιτάζω ανά "άτακτα" χρονικά διαστήματα το ΠΡΕΖΑ TV ©.

Τοιαύτα, και πολλά σάς είναι μέσα σε μια μέρα:-)

Ο Επίμονος Σπουργίτης

Λοιπόν, τον γνώρισα χθες πρώτη φορά. Στεκόταν στο μπαλκόνι και τον παρατήρησα έτσι ομορφούλης, γλυκούλης που ήταν - χώρια η καταπληκτική πορτοκαλί κοιλίτσα που έχει. Όλη μέρα σήμερα, απ' την ώρα που ξύπνησα και κάθισα στον υπολογιστή, μου τα 'χει πρήξει! Είναι χαζός και έχει τόση πλάκα! Κουτουλάει συνέχεια στις δύο μπαλκονόπορτες του σαλονιού! Δεν ξέρω γιατί θέλει να μπει μέσα. Ίσως πεινάει, ίσως κρυώνει. Το θέμα είναι ότι δεν έχω τίποτα να του δώσω. Εδώ δεν ξέρω τι θα φάω εγώ. Όσο για το κρύο, φανταστείτε να έχετε ένα πουλί να πετάει στο σπίτι σας ελεύθερο! Κι άντε και το άφησα. Τι θα κάνει εδώ μέσα. Θα έρθει να γράψουμε παρέα; Με έχει πρήξει σας λέω! 5 ώρες ακούω αυτό το γδούπο στα τζάμια και παρατηρώ τις απέλπιδες προσπάθειές του.

Έχω, βέβαια, την εντύπωση ότι είναι η μούσα μου σπουργιτοποιημένη. Απ' την ώρα που εμφανίστηκε γράφω ασταμάτητα! Μία μετάφραση και μία ιστορία που προσπαθώ απελπισμένα να γράψω εδώ και μήνες. Τι να τρώει άραγε μια μούσα; Λέω να πάω να αγοράσω κάτι. Το σκασμένο δεν κάθεται να το βγάλω και καμιά φωτογραφία. Μέχρι να βγάλω την κάμερα κάνει το διάλειμμά του στην άκρη μιας γλάστρας.

Εύχομαι να επισκεφθεί και όλους εσάς τους επίδοξους γραφιάδες!

Ακούμε DreamTheatre, ACDC και Coldplay (νέο άλμπουμ Viva la Vida. Γαμάτο!!!)

Τρίτη, Οκτώβριος 14, 2008

Η Σκύλα

Πέρασα το ήσυχο πρωινό μου διαβάζοντας ξεχασμένα ποστ απ' το μπλογκ ενός φίλου. Είπα να μη βάλω εισαγωγικά για να μη μειώσω τη σημασία, αλλά δεν μπορούσε να μπει και κανονικά αυτή η λέξη. Φίλοι; Δεν ξέρω αν γίναμε ποτέ. Απ' τη χθεσινή ξαφνική μου συνειδητοποίηση και τη σημερινή ανάγνωση, υποθέτω.. υποθέτω λέω.. ότι να.. ίσως δεν ήμαστε ποτέ φίλοι. Ή μπορεί απλά οι προσωπικοί μου μηχανισμοί άμυνας να μου δίνουν αυτή την ψευδαίσθηση.

Γνώρισα αυτόν τον άνθρωπο σε μια φάση αναζήτησης βαθέως νοήματος και συναισθήματος στις διαπροσωπικές σχέσεις. Όποιον γνώριζα λοιπόν, τον ανάγκαζα να "ξεγυμνωθεί" (ναι, εισαγωγικά, γιατί βέβαια μιλάω μεταφορικά) μπροστά μου ώστε να μπορέσω να καταλάβω..κάτι. Τον θεωρούσα φίλο. Δε μου έκανε ποτέ κακό, όχι πραγματικά. Είδα κακία μέσα του, όσο περνούσε ο καιρός. Κακία στραμμένη στο πρόσωπό μου. Αρχικά, είπα να το διερευνήσω. Αλλά πολύ γρήγορα κατάλαβα ότι δεν έχω καμία όρεξη. Δε θέλω πλέον να ψυχολογώ τους άλλους. Δε θέλω να κάνω προσπάθεια να τους γνωρίσω. Εγώ δηλαδή γιατί σερβίρω τον εαυτό μου απ' την αρχή; Γιατί να πρέπει να "σκάψω" για να δω τον άλλον.

Δεν ξέρω αν είμαι ή δεν είμαι σκύλα. Απλά θυμήθηκα κάτι: ήμουν 15 περίπου χρονών και μόλις είχα το τελειώσει τον Έφηβο του Ντοστογιέφσκι. "Ξύλινη" γραμματοσειρά, κιτρινισμένο φύλλο, πνεύματα, δύο χοντροί τόμοι, ημερολογιακή ακατανόητη γραφή. Είχα βαρεθεί τη ζωή μου. Έπιανα το βιβλίο στα χέρια μου και η φάτσα μου αλλοιωνόταν απ' την αηδία. Το τελείωσα όμως. Και τι κατάλαβα; Αποφάσισα να μη το υποστώ ποτέ ξανά αυτό. Αν δε μ' αρέσει κάτι, το κόβω. Σύρριζα! Χωρίς αναστολές, χωρίς τύψεις, χωρίς κριτική σκέψη.

Κάπως έτσι πήρα μια απόφαση και για τους ανθρώπους. Ναι, το ξέρω, δεν είναι δίκαιο. Μιλάμε για ανθρώπους με συναισθήματα, με χαρακτηριστικά και προσωπικότητα. Αλλά στο τέλος της μέρας τι παίρνεις μαζί σου; Είναι τα πράγματα που πιστεύεις ότι θα τον έκαναν καλύτερο; Είναι αυτά που έχετε ζήσει μαζί; Τι σημασία έχει; Δεν μπορείς να αλλάξεις κανέναν, κι ούτε θα το ήθελα βέβαια. Είναι χρονοβόρα κι επίπονη διαδικασία. Στο τέλος της ημέρας βλέπεις ότι μ' αυτό τον άνθρωπο δεν ταιριάζετε βρε αδερφέ. Σε πληγώνει περισσότερο απ' ότι σου κάνει καλό. Γιατί να θέλεις να το κρατήσεις αυτό; Δεν είμαι μαζόχα!

Είμαι αρκετά ευγενική αλλά δεν είναι το ίδιο. Δε νοιώθω τίποτα! Δεν μπορώ να με αναγκάσω να νιώσω. Το ξέρει κι αυτός και όλοι όσοι έχω "αδικήσει" ανά καιρούς.

Είμαι Σκύλα! χα...