Book Depository Search

Free Delivery on all Books at the Book Depository

Τρίτη, Νοεμβρίου 22, 2005

Επιστροφή από Θεσσαλονίκη

Πανέμορφη η συμπρωτεύουσα αλλά ξεπάγιασα! Πήγα εν τέλει στο συνέδριο ψυχιατρικής το οποίο δυστυχώς με απογοήτευσε. Αυτή η μανία των γιατρών για τα φάρμακα δε μ'αρέσει καθόλου. Κι εκεί που είδα στο πρόγραμμα ότι υπάρχει ομιλία για την ψυχοθεραπεία, και πήγα να χαρώ, τελικά το μόνο που είπαν ήταν για το κόστος της και την αδυναμία των ασφαλιστικών εταιριών ν'αναγνωρίσουν την αξία της.

Οι συμφοιτήτριές μου με συνόδευσαν την πρώτη μέρα για τις εγγραφές και την τελευταία για τη βεβαίωση(18 μονάδες είναι αυτές, πώς να το κάνουμε). Κατά τα άλλα με παράτησαν με έναν άνθρωπο τόσο μα τόσο ψεύτικο που σιχάθηκα τον εαυτό μου και το ψεύτικο χαμόγελο ευγενείας που είχα! Το μόνο καλό ήταν η χλιδή του ξενοδοχείου, η υπερβολική ευγένεια όλων, και η όλη φάση με τους τόσους "σημαντικούς" ανθρώπους μαζεμένους. Σε κάνει να λες ένα εσωτερικό "χε!χε!" γιατί δεν ανήκεις μαζί τους και το ντύσιμό σου προδίδει την ιδιότητά σου. Ένοιωθα λίγο λέτσος ανάμεσα σε τόσα κοστούμια αλλά το ξεπέρασα όταν εγώ είχα την άνεση να κάθομαι σε στάση λωτού χωρίς να με παρεξηγούν.

Δυστυχώς δεν πρόλαβα να επισκεφθώ το αγαπημένο μου βιβλιοπωλείο Η Άγνωστη Καντάθ, παρά μπήκα στον πειρασμό να σπάσω τη βιτρίνα του όταν είδα το A Feast for Crows. Μοιράστηκα τη θλίψη του φίλου μου που όλοι μας οι φίλοι πήραν πτυχίο εκτός από μας(εγώ γιατί τώρα είμαι 4ο έτος κι αυτός γιατί είναι στην ιατρική κι έχει καιρό ακόμα μπροστά του).

Τελείωσα το Deadhouse Gates, επιτέλους, και τολμώ να πω ότι απογοητεύτηκα λιγάκι. Δε δέθηκα με κανένα χαρακτήρα και κουράστηκα πολύ μέχρι να συνηθίσω τις απότομες αλλαγές στις οπτικές γωνίες. Κατά ένα "διεστραμένο" τρόπο μου άρεσε όμως και για μια ολόκληρη μέρα δεν μπορούσα να ξεκινήσω άλλο βιβλίο. Τελικά ξεκίνησα Το όνειρο του Θείου μου, του Ντοστογιέφσκυ αλλά το παράτησα σχεδόν αμέσως. Δε μου πάει καθόλου αυτός ο συγγραφέας. Έτσι έπιασα τη Gloriana στα χέρια μου, του Moorcock, το οποίο φαίνεται πολύ ενδιαφέρον(βρίσκομαι κάπου στη μέση) αλλά το βρίσκω λίγο ανούσιο. Αν και αυτό μπορεί να οφείλεται στη γενικότερη διάθεσή μου τον τελευταίο καιρό.

Κι αυτά που γράφω μου φαίνονται ανούσια αλλά λέω να επιμείνω αυτή τη φορά. Μπορεί να μη μ'αρέσουν αλλά ίσως στη συνέχεια καλυτερεύσει η κατάσταση.

5 σχόλια:

Heiron είπε...

Εη! Για μαζεψε τα λογια σου για Μουρκοκ και Ντοστογιεφσκι! Εχουν γραψει δυο απο τα αγαπημενα μου βιβλια(Ελρικ, Εγκλημα και τιμωρια)...
Θεσσαλονικη ουτε εγω επισκεφτηκα την Κανταθ.Ισως παω τα αλλο ΣΚ. Τα παιδια εκει πανω τα σνομπαρες η βρεθηκατε;

Nihilio είπε...

Συνέχισε να γράφεις, ίσως φτιάξουν στη συνέχεια. Αλλά και να μη φτιάξουν, όλο και κάτι θα κερδίσεις από την εμπειρία.

Eroviana είπε...

Heiron, για το Μούρκοκ ουδέποτε θα πω κακό λόγο(τον Έλρικ τον λατρεύω) κι αν κοιτάξεις και προηγούμενα post μου θα καταλάβεις ότι συνεχίζω ν'ασχολούμαι μαζί του. Αν τον κράζω καμιά φορά είναι γιατί μάλλον νομίζω ότι μπορεί να κάνει κάτι παραπάνω απ'αυτά που βλέπω. Σα να αδικεί λίγο τον εαυτό του μου φαίνεται.

Όσο για τον Ντοστογιέφσκι, είπα ότι απλά εμένα δε μου ταιριάζει. Δεν έχουμε όλοι τα ίδια γούστα, σωστά;

αραχνιδα είπε...

Τελικά ο μόνος τρόπος να πω εάν γεια είναι εδώ

tec-goblin είπε...

Χιχι... Λίγες μέρες μετά από σένα, πήγα σε ένα συνέδριο της MS - παρουσίαση. Είχε σαφώς πλάκα - οι φοιτητές ήμασταν το πολύ 10 άτομα. Έβλεπες από κλασσικούς "by the book" geeks (αν και πολύ λίγους - έχουμε μάθει να μην φαινόμαστε ;)), μάνατζερς, γενικά πολύ κουστούμι...
Έβλεπες να σερβίρουν φουά γκρα, παγωτά, κρασιά και έλεγες στην αρχή "χμ.. σίγουρα δεν δείχνω άσχετος εδώ;". Όπως το περιγράφεις ουσιαστικά.
Αλλά το ξεπέρασα σε dt :) - αρκούσε απλά να μιλήσω με έναν από τους προγραμματιστές/παρουσιαστές (g33k talk) και να δω ότι ήμουν πιο πολύ στο στοιχείο μου από αρκετούς άλλους εκεί πέρα :).